Ένας χρόνος ζαβολιάς!

   Ένα χρόνο πριν,παραμονή αυτής της μέρας, έπινα κουβάδες δίκταμο ,χόρευα σε τρελούς ρυθμούς μαζί με το τιτίκιο και χοροπηδούσα πάνω σε μια μεγάλη μπάλα με την κοιλιά των σαράντα εβδομάδων έτοιμη να εκραγεί.Το χαχανάκι κόντρα στις φιλότιμες προσπάθειες μου για την πολυπόθητη φυσιολογική γέννα (vbac),έμεινε σταθερό στις απόψεις του και παρέμεινε εκεί ψηλά,ακολουθώντας πιστά το παράδειγμα του τιτικίου(από τώρα συνωμοσίες??!)

Τι τρώει, μάνα, το παιδί?

 Από τόπο σε τόπο υπάρχουν διαφορές.Διαφορές στα έθιμα ,στις παραδόσεις,στον τρόπο που μιλάνε,στον τρόπο που εκφράζονται, στον τρόπο που τρέφονται..Έπρεπε να φύγω από το μέρος που μεγάλωσα για να αρχίσω να προσέχω αυτές τις διαφορές και φυσικά δεν μιλάω για τους ιδιωματισμούς της γλώσσας που έτσι κι αλλιώς γίνονται αντιληπτοί από την πρώτη στιγμή!
  Όταν μας είπε η παιδίατρος μας πως το μπεμπόνι μας μπορούσε να φάει ψωμί (βλ.Θρέψη),ήταν σχεδόν θέμα χρόνου να φάει και κουλούρι..Το θεωρούσα τόσο μα τόσο φυσικό ,όχι μόνο από άποψη σωστής διατροφής και καλής θρέψης ενός παιδιού αλλά και γιατί ήταν απόλυτα συνδεδεμένο με τα μαθητικά μου χρόνια και πιο συγκεκριμένα  τα χρόνια του δημοτικού.Τόσο το κουλούρι του μπάρμπα-Αχιλλέα, που ερχόταν κάθε πρωί στο προαύλιο του σχολείου μ' ένα μεγάλο ψάθινο καλάθι ,γεμάτο μέχρι πάνω κουλούρια,όσο και η φημισμένη τυρόπιτα του Τζιάρου,που ποτέ δεν μπορείς να φας μόνο μια..

Το 10 το καλό

   Τον φάγαμε σχεδόν και αυτόν τον μήνα. και μαζί με τον  μήνα ,το τιτικάκι αποφάσισε να φάει και όλο το φαγητό της!Τα αβγά και τα ψάρια προστέθηκαν στην διατροφή της και εκτός από αυτά προστέθηκαν και καινούρια βάσανα!Το μαρτύριο της αναζήτησης του φρέσκου..του πιο φρέσκου δεν γίνεται,δηλαδή της ημέρας.Αν δε είναι και βιολογικής παραγωγής ακόμη καλύτερα..Κάτι τέτοιες στιγμές με κάνουν να αναζητώ το χωριό και τα φρέσκα αβγά του παππά,που ήταν και ευλογημένα!Βέβαια λιμάνι για να κατεβούμε και να διαλέξουμε ψάρι που σπαρταράει δεν είχαμε αλλά είχαμε τον Κεμερλή(!) που ήταν άρρητα συνδεδεμένος με το παζάρι της Πέμπτης.Έτσι λοιπόν κάθε οικογένεια που σεβόταν τη δύναμη της συνήθειας όφειλε να τρώει ψάρι την Πέμπτη..

Θρέψη

  Το ότι μεγαλώνει είναι πλέον γεγονός και μάλιστα πολύ πιο γρήγορα από όσο είχα ποτέ φανταστεί!Στην τελευταία μας επίσκεψη στην παιδίατρο,την μέρα που γίναμε 7 ,η μπέμπα έκλεισε εφτά μήνες ζωής και γω εφτά μήνες ζωής με την μπέμπα,φεύγοντας κρατούσαμε στα χέρια μας οδηγίες για το πως θα εξελιχθεί η διατροφή της..Το πρώτο σοκ βέβαια,σοκ μαζί με ανυπομονησία,το είχα περάσει στον πέμπτο μήνα,όταν αρχίσαμε τις κρέμες.