Τι να τους κανω τους εχθρούς..

 Εκεί λίγο πριν ίσως και λίγο μετά τον ερχομό του καινούργιου χρόνου,συνηθίζεται να κάνεις διαπιστώσεις,αναθεωρήσεις να θέτεις νέους στόχους,όρους ίσως και προϋποθέσεις και να προγραμματίζεις το μέλλον. Έτσι και γω μόλις ο χρόνος πλησίαζε στο τέλος,έπαιρνα μολύβι και χαρτί και προσπαθούσα να χωρέσω έναν ολόκληρο χρόνο σε μια λευκή κολλά χαρτί.Μια κολλά χαρτί με τους περιορισμούς,τα όρια,τα όνειρα..!
    Φέτος όμως κάτι είχε αλλάξει..διαπίστωσα για ακόμη μια φορά πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν σου χαρίζεται.Το λοιπόν δεν μπήκα καν στον κόπο να φτιάξω την παραδοσιακή και ατελείωτη λίστα.Δεν έθεσα επαγγελματικούς στόχους,δεν όρισα χρονικούς περιορισμούς του τύπου "μέχρι το Πάσχα θα έχω χάσει όλα τα κιλά από τις εγκυμοσύνες",δεν χάραξα πορεία για άγνωστους προορισμούς,αλλά ούτε φαντάστηκα πως ως δια μαγείας θα μπει το πρόγραμμα στην ζωή μας.Το πρόγραμμα του ύπνου,του ξύπνιου,του φαγητού και του πιοτού λέμε τώρα!

Απολογισμός χρόνων τεσσάρων..

   Πως να μαζέψεις τέσσερα χρόνια,πως να θυμηθείς στιγμές όμορφες,έντονες?Να θυμηθείς αγάπες,νεύρα,χάδια,φιλιά,καυγάδες, συμφιλιώσεις?Πως να μην ξεχάσεις τίποτα και τι να θυμηθείς πρώτα?έχουν περάσει τέσσερα χρονιά από την μέρα που γεννήθηκε και όλα μοιάζουν σαν να ταν χθες.Όλα η μάλλον σχεδόν όλα..

  Κατά την διάρκεια των δυο πρώτων χρόνων του,το τιτικάκι απόλαυσε το μονοπώλιο, την αποκλειστική και χωρίς όρια αγάπη.Βόλτες,εκδρομές,θέατρο,συναυλίες.Παιχνίδια στην θάλασσα,παιχνίδια βουνό..Όλα όσα οφείλουν να προσφέρουν απλόχερα οι γονείς στα παιδιά τους και κάτι παραπάνω!Ορόσημο στάθηκε η βάπτισή της,που ακόμη την θυμάται!Και μετά κάτι άρχιζε να αλλάζει.