Απολογισμός χρόνων τεσσάρων..

   Πως να μαζέψεις τέσσερα χρόνια,πως να θυμηθείς στιγμές όμορφες,έντονες?Να θυμηθείς αγάπες,νεύρα,χάδια,φιλιά,καυγάδες, συμφιλιώσεις?Πως να μην ξεχάσεις τίποτα και τι να θυμηθείς πρώτα?έχουν περάσει τέσσερα χρονιά από την μέρα που γεννήθηκε και όλα μοιάζουν σαν να ταν χθες.Όλα η μάλλον σχεδόν όλα..

  Κατά την διάρκεια των δυο πρώτων χρόνων του,το τιτικάκι απόλαυσε το μονοπώλιο, την αποκλειστική και χωρίς όρια αγάπη.Βόλτες,εκδρομές,θέατρο,συναυλίες.Παιχνίδια στην θάλασσα,παιχνίδια βουνό..Όλα όσα οφείλουν να προσφέρουν απλόχερα οι γονείς στα παιδιά τους και κάτι παραπάνω!Ορόσημο στάθηκε η βάπτισή της,που ακόμη την θυμάται!Και μετά κάτι άρχιζε να αλλάζει.

Δυο χρόνια μετά..

  Ξημερώματα Σαββάτου 13 Μαρτίου κάπου μεταξύ ύπνου και ξύπνιου να στριφογυρίζω στο κρεβάτι με δυσκολία.Δυσκολία στην κίνηση,δυσκολία στην αναπνοή.Ήθελα λίγες ακόμη μέρες για να μπω στον 10το..Στους δέκα μήνες γεννάνε οι γαιδάροι,είχα ακούσει κάποτε να λένε και πολύ διασκέδαζα με την άγνοιά τους.Εγώ θα  γεννούσα ένα τελειόμηνο μωρουδέλι,τελειόμηνο!!Κάπου εκεί ανάμεσα στα γκαρίσματα των γαιδάρων και τα δικά μου βαριοανάσανα,έσπασαν τα νερά.
- Ξυπνάτε καλέ γεννάω!!Έσπασαν τα νερά!!
-Τι?
-Τα νερά,έσπασαν τα νερά!!
  Είχα ένα χαμόγελο περίεργο,ένα καρδιοχτύπι αναπάντεχο καθώς ετοιμαζόμουν για το μαιευτήριο.Ήξερα πως έχω μια ώρα περίπου.Μόνο που εγώ έκανα λιγάκι παραπάνω.Και στην γέννα μου άργησα!Συνήθειο είναι αυτό,δεν κόβεται..Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο ένιωσα τους πρώτους πόνους!Γεννάω,σκέφτηκα.Δυό μήνες τώρα κοιμάμαι κοιτάζοντας και χαϊδεύοντας την άδεια κούνια.Από δω και πέρα θα χαζεύω το νινίτσι μου και θα χαϊδεύω τα χεράκια του μέχρι να το πάρει ο ύπνος.Που να 'ξερα πως θα 'ταν μέχρι να πάρει εμένα ο ύπνος!!

Όλο το χρόνο καλικαντζαράκι (β)

  Μέρος ΄β : Το καλικαντζαράκι του Αγίου Βαλεντίνου

   Το καλικαντζαράκι του Αγ.Βαλεντίνου δεν γιορτάζει τις ξενέρωτες γιορτές που σκοπό έχουν μόνο να μεγαλώσουν το ημερήσιο εισόδημα των ανθοπωλών ..Το καλικαντζαράκι του Αγ.Βαλεντίνου υποστηρίζει τον ντόπιο άγιο της αγάπης,Υάκινθο.Δεν ασχολείται με ξενόφερτα έθιμα και συνήθειες αλλοδαπής προελεύσεως!Γιορτάζει κάποιες από επιλογή και όχι από συνήθεια και σ αυτές δεν συγκαταλέγεται ο Βαλεντίνος..

Όλο το χρόνο καλικαντζαράκι

                                                           Μέρος α :"Το καλικαντζαράκι των Χριστουγέννων"


   Το καλικαντζαράκι των Χριστουγέννων δυσανασχετεί μόλις του ζητήσω να βγάλει τα στολίδια από την ενός χρόνου αναμονή στην ντουλάπα.Χαμηλώνει την ένταση από τις γιορτινές μελωδίες σφυρίζοντας δήθεν αδιάφορα..μας παρακολουθεί να παίζουμε με τις μπάλες,να τυλιγόμαστε με τις γιρλάντες και να λαμποκοπάμε κάτω απ τα πολύχρωμα φωτάκια.Όταν του ζητάω να βάλει το άστρο,σηκώνετε άκεφα και το τοποθετεί στην κορυφή σαν να βάζει το χοιρινό στο φούρνο.Πότε-πότε μόνο βγάζει φωτογραφίες και τραβάει βίντεο με τα κατορθώματα της μονάκριβης γύρω από το δέντρο..
  Το καλικαντζαράκι των Χριστουγέννων δεν αγαπάει τα Χριστούγεννα
-Ξενέρωτη γιορτή..πφφφ,μονολογεί..!
Λέει πως του αρέσει το Πάσχα..τι κρίμα να μην είναι καλικαντζαράκι του Πάσχα,ίσως έτσι να μη γκρίνιαζε και τόσο!!

Πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν,στου Μπλουμοσίφη την ταβέρνα!

   Είπαμε και εμείς να αλλάξουμε παραστάσεις.Να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα και την ρουτίνα,έτσι για να μας βρει ο καινούριος χρόνος σε άλλο περιβάλλον με άλλη,γιορτινή διάθεση αλλά πάνω από όλα για να προστατεύσουμε εμένα ,για να μην πέσω στην ίδια παγίδα που έπεσα τα Χριστούγεννα και αντί να με βρει ο καινούριος χρόνος με γιορτινή διάθεση με βρει με το ξεσκονόπανο στο χέρι! (βλ.Ήρθαν τα Χριστούγεννα,εορτή μεγάλη..)Με έναν περίτεχνο ελιγμό λοιπόν,αφήσαμε πίσω άδειες,κατσουφιασμένες κατσαρόλες,λυπημένα ξεσκονόπανα και καλοστιμένες σφουγγαρίστρες και βρεθήκαμε οικογενειακώς στον Βάμο!
   Αργά το απόγευμα της παραμονής είχαμε κιόλας φτάσει.Εμείς και όλα τα μπαγκάζια μας ,που πιο πολύ θύμιζαν μετακόμιση..Ήταν βέβαια και ο Νερουλίτο που όσο να πεις περιορίζει τον ζωτικό μας χώρο..δυο μέτρα παληκαρόσκυλος είναι αυτός!!Τακτοποιηθήκαμε γρήγορα στα δωμάτια-ξενώνες,βρήκε και ο Νέρο μια μεγάλη ελιά για να τοποθετηθεί το σπιτάκι του από κάτω και ήμασταν έτοιμοι για την αλλαγή του χρόνου.

Ήρθαν τα χριστούγεννα,εορτή μεγάλη..

 Τα πρώτα μας Τιτικό - Χριστούγεννα επιτέλους έφτασαν και θα το ομολογήσω,δεν μπόρεσα να ξεφύγω από τις μεγάλες προσδοκίες!Προσπάθησα να γίνω ο άνθρωπος-αράχνη.Να καθαρίσω,να ετοιμάσω gourmet φαγητά,είναι άλλωστε και της μόδας οι gourmet καταστάσεις,να στρώσω το τραπέζι γιορτινά, και να τοποθετήσω σε περίοπτη θέση  το πρώτο στολίδι της μπέμπας..

Μυρίζει Χριστούγεννα..

  Φταίει ο Νοέμβρης,που είναι ο πρώτος μήνας του χειμώνα?φταίει το κρύο που επιτέλους άρχισε?μήπως φταίνε οι διαφημίσεις του jumbo???Μπα..για όλα φταίει η μπέμπα!!

  Φέτος θέλω αυτά τα Χριστούγεννα να είναι μαγικά..Η αλήθεια είναι πως τα Χριστούγεννα είναι μαγικά από μόνα τους εμείς είμαστε αυτοί που τους κλέβουμε την αστερόσκονή τους και φυσικά οι αμερικάνικες ταινίες,που δημιουργούν μεγάλες προσδοκίες!Ξέρεις τι είναι εκεί που δίνεις το πρωτοχρονιάτικο φιλί,αντι να χαίρεσαι τη στιγμή εσύ να αναρωτιέσαι που είναι κρεμασμένο αυτό το άτιμο το γκυ να χωθείς από κάτω??